Szybki rozwój przemysłu maszynowego stwarza potrzebę ciągłych mo­dyfikacji metody i zakresu nauczania Technologii budowy maszyn. Metoda ta musi objąć nowe procesy technologiczne i dać systematykę umożli­wiającą najłatwiejsze studiowanie oraz właściwe ustawienie treści przedmiotu w stosunku do całokształtu programu studiów mechanicznych. Zakres tema­tyczny technologii maszyn, ogólnie biorąc, został zawężony do ostatnich dwóch etapów wytwarzania maszyn, to jest do wykonania (obróbki) części oraz mon­tażu. Istniejące w Polsce podręcznki również obejmują wspomniany zakres, z tym że w szczegółach występują mniejsze lub większe różnice, może mniej istotne dla specjalisty, gdyż w niczym nie dotyczą istoty zagadnienia, ale są bardzo ważne dla studiującego. Eóżnice te dotyczą przede wszystkim wyjaśnie­nia zasad wytwarzania części maszyn, co ma być podstawą do nauczania stu­denta projektowania procesów technologicznych tych części, a co jest głównym celem nauczania przedmiotu. Najczęściej ten dział technologii maszyn przed­stawiony jest jako Technologia typowych części maszyn, przy czym jako „typy" przyjmuje się przedstawicieli z klasyfikatora opracowanego wg podobieństwa technologicznego. Takie ujęcie zagadnienia, mimo że jest jak najbardziej zbli­żone do ujęcia, z jakim projektant procesu technologicznego spotyka się w prak­tyce, sprawia studentom pewne trudności, które wynikają z braku dokładnych wiadomości o metodach i sposobach obróbki powierzchni. W innych książkach i podręcznikach wspomniane zagadnienie przedstawiono w sposób jeszcze bardziej ogólny, mówiąc o poszczególnych sposobach obróbki wykonywanych na różnego rodzaju obrabiarkach. W tym przypadku słuchacze mają wpraw­dzie więcej materiałów dotyczących obróbki powierzchni, lecz narzekają na brak wiadomości o charakterze syntetycznym, potrzebnych do projektowania procesów. Jest to o tyle słuszne, że każda niemal część maszyny składa się z powierzchni o różnym kształcie, charakterze i dokładności, co ma wpływ na sam proces. Serwis www Technologia budowy maszyn ujmuje systematykę przedmiotu w nieco odmienny sposób, niż to dotychczas spotykało się w literaturze polskiej. Całość materiału podzielono na cztery części. W części pierwszej poza ogól­nymi wiadomościami dotyczącymi technologii maszyn omówiono zasady kons­truowania uchwytów i przyrządów. Część drugą poświęcono wyjaśnieniu metod i sposobów obróbki typowych powierzchni części maszyn, przy czym nie ograniczono się tylko do obróbki skrawaniem, lecz również omówiono inne procesy technologiczne. W części trzeciej poza ogólnymi zasadami projekto­wania procesów technologicznych przedstawiono przykłady opracowań pro­cesów dla typowych części maszyn. W części tej omówiono również formy organizacji procesów technologicznych oraz zagadnienia ich mechanizacji i automatyzacji. Część czwarta obejmuje ogólne zagadnienia związane z mon­tażem oraz zasady projektowania procesów technologicznych montażu. I na początku każdej części podano krótko jej treść oraz wskazówki metodyczne.